AutismePsychologieboek.DNA.moeder.hulpverlening.toekomst

Van alle mannen die ik ben getrouwd heb ik een man gekozen die mij een autistische zoon heeft gegeven?
Had ik dit kunnen weten voorafgaand aan het huwelijk?
Ja, als ik de grens tussen Liefde & Haat beter had gekend in het jaar voorafgaand aan het huwelijk...

Ja, als ik mijn persoonlijke individuele levenspijn minder had gerelativeerd. Als ik de wijze waarop mijn ouders mijn jeugd hebben vernietigd - en de gevolgen die daaruit blijven voortkomen, een heel leven lang - beter had begrepen.

Toen ik 26 jaar oud was, dacht ik:'Het leven gaat door. Ik heb mijn ouders uit mijn leven moeten zetten om zelf te kunnen blijven leven. Ik kan niet nog 50 jaar op de bank zitten treuren. Ik wil een man en kinderen...en weer een beetje leuke baan'.
Toen ik mijn man ontmoette wist ik wel 'dat er iets was dat ik niet zag; ik begreep een deel van de relatie niet'.
Toch dacht ik in de maanden voorafgaand aan het huwelijk :'Wij hebben alles besproken, het zal wel goed moeten kunnen gaan'. Alle rode vlaggen die erop wijzen dat het fout gaat, zag ik niet.

Ik heb een zeer grote fout gemaakt.
6 Jaar lang heb ik gedacht dat het merendeel van de huwelijksproblemen voortkwamen uit het feit dat ik elk contact met mijn familie had verbroken. Ik zag niet dat ik getrouwd was met een man 'die niet wilde dat het goed met mij zou gaan'.
Ruim 3 jaar was ik ongewenst kinderloos binnen het huwelijk; dan ga je het leven ook relativeren. Huwelijksproblemen heb ik ook toegeschreven aan de 'ongewenste kinderloosheid, waarvan de oorzaak 'sloom sperma' was'.

De vader van mijn zoon wordt op straat beschreven als 'hij is toch ook niet helemaal goed', terwijl hijzelf denkt dat hij super-intellligent is. Hij praat veel, zegt weinig, wil eigenlijk nooit echt sociaal zijn..., is nooit 'recht-door-zee'. Hij is beleidsmedewerker bij de gemeente.
Ik ben te snel getrouwd met het idee:'Wij maken er iets van'. Pijn ontstaan door mijn ouders heb ik te snel laten verdwijnen in 'kunstmatige wijsheid'.

Moeder Natuur heeft mij dus wel gewaarschuwd, maar ik begreep het niet. Mijn twijfel over het wel/niet trouwen was een 1ste waarschuwing. Het wel/niet zwanger kunnen worden de 2de.

Als ik was gescheiden toen helder was dat het huwelijk niet kon slagen, was mijn zoon niet geboren. Had ik nooit deze vorm van Evolutie van Opvoeding meegemaakt.
Had ik nooit zoveel begrepen van autisme...
Had ik ook niet zo'n slecht sociaal & juridisch leven gehad, omdat ik niet in de rechtzaken tegen de gemeente Bloemendaal terecht was gekomen. En dus ook nu niet in een rechtzaak bij het Internationaal Strafhof zou vastzitten.

Toch denk ik deels 'dat het leven dat ik nu leid is voorbestemd', omdat ik andere mannen mijn leven heb uitgestuurd. De Goden & Goddinnen hebben er altijd voor gezorgd 'dat door oorlog een relatie niet kon voortduren'.
Met de vader van mijn zoon kon ik wel trouwen...

Terugkijkend heb ik de verkeerde keuze gemaakt. Ik had niet moeten trouwen omdat ik helemaal nog niet gerouwd had om het feit dat ik mijn ouders uit mijn leven moest zetten. Deze gevoelens had ik verdrongen.
Wat natuurlijk niet werkt, omdat ik zelf graag kinderen wilde. Verdoofd door pijn, heb ik indertijd verkeerde keuzes gemaakt.

Nu heb ik een zoon, die verkeerd dreigt terecht te komen in de samenleving. Het allergrootste probleem vind ik 'dat hij geen gevaar ziet', terwijl de samenleving barbaarser wordt.
Ik ben bang dat hij door kwaadwillende mensen zal worden uitgebuit. Zijn vader leert hem niet 'voor zichzelf te zorgen, op zo'n manier dat iedereen er gelukkig onder is'. Zijn vader weigert mee te werken aan therapie; nu is Luther gestopt met therapie omdat zijn vader dit wil.
Terwijl ik de rekening betaal...

Ik heb het als moeder dus nogal moeilijk.
Zie mijn zoon in onnodige problemen - in de toekomst - nu een therapeut geen kans krijgt hem uit te legge HOE hij kan leven. Ik kan hem geen goed mannen-gedrag uitleggen.

Voor mij als vrouw is leven onder de mannen-haat dagelijks zeer pijnlijk. Ik kan goed uitleggen 'wat ik nodig heb voor welk doel', maar mensen willen mij niet helpen.
Mensen parasiteren op mij. Zij hebben een beter leven ...en willen dit niet delen voor kennis over Evolutie. Zij willen niets doen omdat ik een zoon met autisme heb, of...omdat ik financieel arm ben....of omdat ik een ex-man heb 'die zich vreemd gedraag'. Of, omdat ik op een gedetailleerd niveau juridisch moet denken, nu ik moet de dood word bedreigd door aanklagers & rechters van het Internationaal Strafhof.

Ik walg van het leven op Aarde.
De verkeerde keuzes die ik heb gemaakt kan ik onder ogen zien...en laten verdwijnen door Evolutie. Mijn zoon kan ik helpen. Maar de intense minachting & haat van de medemens voor gezinnen die leven zoals wij doen, kan ik niet stoppen...

New Legal Frame for Young Adults Autisme Pychologieboek	nationalgeographic photo's
Educational site for Young Adults who want to work with psychology, lawbooks, letters, art & music to become strong & healty without war